sc Heerenveen-doelman Andries Noppert was 3,5 jaar geleden tot zijn eigen verbazing ineens de WK-keeper van Oranje in Qatar. Dit is zijn verhaal over de wonderlijke weken in de top van het internationale voetbal. « Ik dacht: waar begin ik aan? Ik pas hier niet. »
« Ik weet al wat mijn vrouw straks gaat zeggen. Die gaat vragen of ik niet iets fatsoenlijks had kunnen aantrekken voor de foto. » Noppert steekt ondertussen zijn handen in de zakken van zijn donkergrijze cargobroek en lacht naar de fotograaf op de tribune van het Abe Lenstra Stadion. Zijn witte sportsokken komen onder zijn broek uit, gecombineerd met zwarte sportschoenen en een wit T-shirtje.
« Ik ben gewoon zoals iedereen », zegt hij een paar minuten later als hij in de persruimte van het stadion gaat zitten. « Waarom zou ik me anders gedragen omdat ik wat moois heb bereikt? Of ineens andere kleren aantrekken? Nee, Andries is Andries. »
Het is 3,5 jaar geleden dat Noppert tot zijn eigen verbazing door bondscoach Louis van Gaal tot keeper van het Nederlands elftal werd verkozen op het WK in Qatar. Zo werd de oud-doelman van onder meer FC Dordrecht, Go Ahead Eagles en het Italiaanse Foggia ineens ploeggenoot van Virgil van Dijk en Frenkie de Jong. En stond hij oog in oog met Lionel Messi.
« Oranje was een wereld waarvan ik niet had gedacht er ooit nog te komen. Én een wereld waarin ik niet dacht te passen. Maar dat is niet waar. Het was een prachtige reis waar ik vol van heb genoten. »
‘Fantastische voetballers, maar ook een poppenkast’
Toen Noppert in het najaar van 2022 in de auto zat om zich voor het eerst in Zeist te melden, verwachtte hij er niet al te veel van. « Ik dacht: waar begin ik aan? Ik pas hier niet. Straks komt Memphis met een hoed aanlopen en gaat het over vakanties op een of ander duur jacht. Dat was mijn beeld van Oranje. Fantastische voetballers, maar ook een hoop poppenkast. »
De 2,03 meter lange reservekeeper van Heerenveen strekt zijn armen uit om zijn woorden kracht bij te zetten. « Die gasten waren daar en ik helemaal aan de andere kant. Dat kon nooit matchen. »
Maar toen hij in Zeist al die spelers van clubs als Liverpool, FC Barcelona en Manchester City ontmoette, werd het snel anders. « Die jongens vertelden me waarom ze met zo’n jacht op vakantie gaan. Anders hadden ze geen privacy met hun gezin. Ik snap wel dat je daar behoefte aan hebt met je kinderen. Ineens zag ik het van een andere kant. »
Ze zullen bij Oranje waarschijnlijk ook eerst hun bedenkingen over hem hebben gehad, denkt Noppert. « Ik ben een beetje een rare snuiter. Maar ik bleef wel mezelf en volgens mij werd dat gewaardeerd. Ik voelde me snel op mijn gemak, ook op het trainingsveld. Bij de eerste trainingspartij schoot wel door mijn hoofd: moet ik nu echt de grote Virgil van Dijk gaan coachen? Ik ben het maar gewoon gaan doen. Het werd snel normaal. »
Sushi waar je doorheen kunt kijken
Wat niet meteen als normaal voelde, was de luxe waarmee Noppert bij Oranje te maken kreeg. De verbazing is nog altijd hoorbaar in de stem van de inmiddels 32-jarige Fries.
« Ik weet nog dat ik ging vliegen met Oranje. Ik was gewend om dubbelgevouwen in mijn vliegtuigstoel te zitten, maar ineens had ik alle ruimte voor mijn benen. Ze vroegen nog net niet of ik een pyjama wilde hebben om lekker te gaan slapen. Niks was te gek. »
Noppert vertelt kleurrijk verder. Hij begint over een vrije avond in Qatar waarop hij met een stuk of tien Oranjespelers sushi ging eten in het luxueuze restaurant Nobu. « Daar hadden ze sushi waar je doorheen kon kijken. Bizar, had ik nog nooit gezien. En blijkbaar ook heel dure wijn. Prima, maar ik proef het verschil niet met een goedkoop wijntje. Dat smaakt mij ook. »
Toen iedereen was uitgegeten mocht Noppert net als de andere spelers zijn WK-accreditatie inleveren bij de serveerster, die ze ondersteboven op tafel legde en een voor een teruggaf.
« Ik snapte niet wat gebeurde. Bleek het een spelletje te zijn om te bepalen wie de rekening moest betalen. Wat denk je? Mijn accreditatie lag er als laatste nog. Oftewel, ik mocht een rekening van 6.000 euro aftikken. Dat is een aardig bedrag voor iemand die met keepen jarenlang minder had verdiend dan iemand met een normale baan. »
‘Ook al moeten we kromliggen, ik betaal de rekening’
Voordat Noppert afrekende, ging hij naar de wc om zijn vrouw in Nederland te bellen. « Ik zei: ook al moeten we even kromliggen, deze rekening betalen we hoe dan ook. Ik wilde me niet laten kennen. Maar toen ik de wc uitkwam stonden Virgil van Dijk en Vincent Janssen voor me. We delen hem door drie, was de boodschap. Prachtig. »
Noppert noemt het voorval tekenend voor het groepsgevoel bij Oranje. « In het hotel zat elke speler steeds aan een ander tafeltje, waardoor ik iedereen snel leerde kennen. Dat vond ik zó goed. Zo werd je snel één groep, met één doel. Van Gaal was daar leidend in. »
Hij had een goede band Van Gaal. « Ik herinner me dat hij naast me kwam zitten, terwijl ik zat te kijken naar al die andere internationals die aan het trainen waren in de gym. »
« Van Gaal zei: ‘Jij moet goed kijken, want dit zijn dus echte profs.’ Toen antwoordde ik: ‘Nou, dan ben ik dus geen echte prof.’ Hij begon te lachen, vond ie prachtig. »
‘Van Gaal kwam bulderend het veld ingelopen’
Het was niet alleen maar lachen met Van Gaal. « Tijdens een training gooide een van de spelers een keer verkeerd in. Nou, dat moest je bij Van Gaal niet doen. Die bulderde over het veld: ‘Dit hebben jullie bij de F’jes toch al geleerd?’ Moesten we vervolgens met de hele selectie op een rijtje ingooien gaan oefenen. Prachtig toch? Voor Van Gaal doe je dat. »
Je kunt ook niet anders bij Van Gaal, merkte Noppert. « Hij heeft zo’n ongelooflijk aura, staat overal boven. Ik had snel door: bij Van Gaal kom je niet te laat. Het komt überhaupt niet in je op om te laat te komen. Hij maakte echt indruk op mij. »
Van Gaal was niet de enige. « Het leiderschap van Van Dijk zal ik nooit vergeten. Hij sprak spelers aan, stelde ze gerust of hield ze bij de les. Dat zie je bijna niet meer in het hedendaagse voetbal, waarin spelers steeds meer met zichzelf bezig zijn. »
‘Frenkie maakt er alsnog wat moois van’
Van Dijk was er ook voor Noppert toen die in de WK-wedstrijd tegen Senegal zijn debuut maakte. « Virgil zei: ‘Speel die bal gewoon naar mij, dan komt het goed.’ Zo werd het makkelijk voor me. En wat denk je van Frenkie? Als ik een slechte bal op Frenkie gaf, dan dacht iedereen dat het een goede bal was. Want Frenkie is zo goed, die maakte er alsnog wat moois van. Hoe hoger je voetbalt, hoe makkelijker het wordt. Er hangen allemaal touwtjes. Je hoeft alleen maar aan zo’n touwtje te trekken en je gaat al omhoog. »
Eenmaal terug bij Heerenveen waren die touwtjes er niet meer. « Maar de verwachting was wel dat ik net zo goed zou zijn als op het WK. Hoe dan? Er was geen Van Dijk meer bij wie ik elke bal kon inleveren. Maar als ik een fout maakte, dan was het ineens veel groter nieuws dan vóór het WK. »
Ondertussen was ook buiten het veld veel veranderd. Noppert had zich voorgenomen alles te blijven doen zoals hij altijd deed. Maar dat ging niet meer, omdat hij ineens een van de bekendste voetballers van Nederland was.
« Als ik met mijn gezin ga zwemmen, dan wil ik ook echt de aandacht voor mijn twee kinderen hebben. Dan is het niet de bedoeling dat mama met de kinderen in het water ligt en ik aan de kant handtekeningen sta uit te delen in mijn Speedo. Maar dat gebeurde wel. Toen ben ik op zoek gegaan naar een plek waar we wél rustig konden zwemmen. Lag ik ineens in een bad in een Van der Valk Hotel. Ook prima. »
‘Vroeger kon ik neuspeuterend over straat lopen’
Inmiddels is de gekte rond Noppert wat afgenomen. Zeker omdat hij na het WK nooit meer voor Oranje speelde en zelfs zijn basisplaats verloor bij Heerenveen.
« Vlak na het WK zagen ze me als een of andere superheld die een wonder had verricht. Of als een meteoriet, die ineens op aarde was gevallen. Onzin, ik heb geen wonder verricht. Maar het sulletje dat ik eerst was, ben ik ook niet meer. Vroeger kon ik neuspeuterend over straat lopen zonder dat er een haan naar kraaide. Dat is anders, ook nu nog. En ergens vind ik dat wel jammer. Ik ben een flierefluiter die het liefst doet waar hij zin in heeft. Maar dat kan niet meer. »
Aan de andere kant koestert hij de WK-herinneringen. « Een carrière gaat met pieken dalen en ik ben trots dat er bij mij ineens zó’n piek tussen zat. Het ingelijste Oranjeshirt dat ik van de KNVB heb gehad staat nog op zolder. Die moet nog opgehangen worden. » Lachend: « Dat zal wel in de schuur worden. Mijn vrouw houdt niet van dat soort dingen, al is ook zij trots op mijn WK-avontuur. »
Ondertussen maken veel van de jongens waarmee hij in Qatar samenspeelde zich op voor een volgend WK. « Het contact is inmiddels verwaterd, zo gaat dat in de voetballerij. Dat is niet erg. Ik zit straks op de bank in een Oranjeshirtje naar ze te kijken. Dan ben ik Oranjefan, zoals ik altijd ben geweest. Alleen in 2022 even niet. Toen was ik de keeper. »
Noppert trok eigen plan in penaltyserie
Uit een reconstructie van NRC bleek onlangs dat Noppert zijn eigen plan trok in de penaltyserie van de WK-kwartfinale tegen Argentinië in plaats van de wetenschappelijke lijn van de staf te volgen. « Ik heb Remko Pasveer en Justin Bijlow als andere keepers betrokken bij de serie, ook omdat ze zó goed voor mij zijn geweest », zegt Noppert tegen NU.nl. « We hebben beelden bekeken en daarna hebben we samen een lijst gemaakt met de hoeken van de nemers. Het is jammer dat het zo is uitgepakt. »
Noppert pakte geen enkele penalty, al schoot Enzo Fernández wel naast. « Ik hoorde later Lautaro Martínez in een interview zeggen dat hij vrijwel altijd rechts schiet, maar dit keer op het laatste moment voor links koos. Dat bewijst maar weer dat het een groot gokspel is. »
Lees meer over:
OranjeSc HeerenveenVoetbalWK voetbalAndries Noppert
Source:
www.nu.nl
