Het verdienen van de kost is een dagelijkse strijd geworden en honderden mannen, vrouwen en kinderen worden in eindeloze wachtrijen gehouden, onder de brandende zon, buiten de weinige gemeenschapskeukens die alleen linzensoep serveren.
De keuken van de gemeenschap in het westen van Gaza onthult een panorama van pijnlijke scènes te midden van het lijden van ontheemden, van hun kreten om te helpen en hun dringende oproepen in de wereld, die het einde van hun tragedie en hun opluchting eisen.
Community kookmedewerkers zijn bezig met het bereiden van de linzensoep, terwijl plastic kommen en lege borden zijn gestapeld achter een ijzeren hek, in afwachting van een kleine hoeveelheid die velen misschien niet in staat zijn om een slokje te verkrijgen.
Na een bitter gevecht slaagde Ziad Al-Ghariz, een oudere persoon in Gaza, erin een kopje lenssoep te verkrijgen. Hij zat op de grond en begon langzame slokjes te nemen. Zei hij VN -nieuws dat hij 10 opeenvolgende dagen geen brood had geproefd.
« We verhongeren hier »
« Ik eet de linzensoep die wordt verspreid door de gemeenschap, » zei hij. « Ik kan het me helemaal niet veroorloven. Daar heb ik het geld voor, dus probeer ik te krijgen wat de keuken verspreidt. De inwoners van Gaza hebben honger. »
Jonge Mohammed Nayfeh zegt dat hij vier uur had gewacht op een maaltijd voor zijn gezin.
« Ik sta hier vier uur en ik kan geen eten in de menigte en de zon hebben, » zei hij. ‘We sterven. We hebben ondersteuning nodig. We hebben eten en drinken nodig. Waar is de wereld? We sterven hier. Elke dag eten we alleen lenzen. Er is geen bloem, geen eten, geen drankje. We hebben honger.’
Een groep ontheemde Palestijnen die bijeenkomen voor een lokale gemeenschap in het westen van de stad Gaza.
Branden in de zon of zit vast
« Of we branden in de zon, of we zijn vertrapt onder de voeten »
Umm Muhammad, een ontheemde persoon uit het district Shujaiya, beschreef de macabere scène om hen heen.
« Er is geen water, geen voedsel, geen brood, » zei ze. “De bitterheid van de situatie dwingt ons om hier te komen. Aan het einde komen we terug zonder iets. We komen terug verbrand onder de zon of vertrapt onder de voet vanwege overbevolking, en we keren leeg -gehandeld. En niemand luistert.» »» »
Hussam Al-Qamari, die ook uit Shujaiya was verplaatst, zei dat de situatie niet langer acceptabel was.
« We sterven en onze kinderen sterven van honger, » zei ze. « Er gebeuren zoveel dingen met de inwoners van Gaza. Veel van wat er aan de hand is, is onaanvaardbaar. Een oude man zoals ik is hier sinds de ochtend gehouden, een kom dragen zodat zijn kinderen ontbijten, en ze zijn nog steeds niet gegeten. »
Um Muhammad, die het district Shujaiya in het oosten van Gaza City is ontvlucht naar de westelijke gebieden, wacht op het nemen van eten.
Klaslokalen met wachtrijen voor lenzen
Volgens de laatste conclusies van het Agentschap van de Verenigde Naties voor hulp en werken voor Palestijnse vluchtelingen (Nerrente), een op de vijf kinderen uit Gaza City lijdt aan ondervoeding, de gevallen die dagelijks toenemen.
Het beeld van dit kleine meisje dat achter een ijzeren hek staat, haar lege kom vasthoudt in afwachting van een kleine lensoep, vat deze vreselijke tragedie samen, waarvoor kinderen de zwaarste prijs betalen.
Bassam Abu Odeh, een persoon die wordt verplaatst door Beit Hanoun, gebeld.
« We nodigen alle vrije mensen in de wereld en vredesliefhebbers uit om ons te helpen voedsel en water te geven totdat deze hongersnood wordt opgelegd door de bezetting eindigt. De vrachtwagens die door de bezetting in de regio zijn gemachtigd, zijn niet eens een daling van de oceaan van behoeften. We hebben niemand, maar God. »
Een Gaza -meisje dat wacht om haar linzencontainer te vullen.
« Eten is niet genoeg »
Umm Rami, een ontheemde persoon in het Zeitoun -district, zei dat de behoeften van het leven in Gaza ontbraken en de wereld riepen om naar de inwoners van de Compassion Band te kijken.
« Ik kwam hier om een kleine hoeveelheid voedsel te krijgen om mijn kinderen te voeden. » Het is nu onze realiteit: we komen naar de gemeenschapskeukens voor eten, nadat we eenmaal met waardigheid en respect in onze eigen huizen hebben geleefd. »»
Ze zei dat eten niet genoeg is.
« We hebben een punt bereikt waarop we in de rij staan voor voedsel en water. Zoals je kunt zien, draait het leven van kinderen nu om water- en voedsellijnen. Voedsel is niet genoeg. We hebben alleen God. De wereld moet naar ons kijken en iedereen moet hun geweten wekken. »
Niet te ontkennen risico op hongersnood
Volgens een waarschuwing uitgegeven door de geïntegreerde classificatie van de Food Security Fase (IPC), wordt Gaza geconfronteerd met een ernstig risico op hongersnood, omdat indicatoren voor voedselconsumptie en voeding hun slechtste niveaus hebben bereikt sinds het begin van het huidige conflict.
De waarschuwing onderstreept dat twee van de drie hongersnooddrempels werden waargenomen in bepaalde delen van de Gazastrook, met het World Food Program (WFP) en het kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF) Waarschuwing dat de tijd een complete humanitaire reactie lanceert.
De secretaris -generaal van de VN zei dat de waarschuwing bevestigt dat Gaza op de rand van de hongersnood staat. Hij zei dat de feiten niet te ontkennen zijn en dat de Palestijnen van Gaza lijden aan een humanitaire ramp van epische proporties.
« Het is geen waarschuwing, maar een realiteit die voor onze ogen plaatsvindt, » zei hij.
Hij onderstreepte de noodzaak van hulp om te helpen een « oceaan » te worden, met voedsel, water, medicijnen en brandstof die zonder obstakel stroomt.
« Deze nachtmerrie moet eindigen, » zei hij.
Dood op zoek naar voedsel
Het kantoor voor humanitaire zaken van de Verenigde Naties (coördinatie van humanitaire zaken (Ochha) zei die dag na het begin van de tactische pauzes aangekondigd door de Israëlische autoriteiten in Gaza: « We blijven verliezen zien onder degenen die op zoek zijn naar hulp en meer dood door honger en ondervoeding.» »»
Het kantoor van de Verenigde Naties zei dat ouders blijven vechten om hun hongerige kinderen te redden. Wanhopige en hongerige mensen blijven kleine vrachtwagenhulpmiddelen lossen die erin slagen de overtocht te verlaten.
Hoewel de Verenigde Naties en haar partners profiteren van elke gelegenheid om degenen die het nodig hebben tijdens unilaterale tactische pauzes te ondersteunen, zijn de voorwaarden voor het verstrekken van hulp en voorraden verre van voldoende, volgens OCHA.
