De inzet van de Sewing Company, een initiatief geboren in Dnipro en vandaag de dag bestaat uit vrouwen uit verschillende delen van de wereld die, gratis, aangepaste kleding maken voor burgers en soldaten die gewond zijn geraakt door het conflict, en om het hoofd te bieden aan de barre wintertemperaturen. Kseniia Samoilych, een van de initiatiefnemers van het project: « Wij geven om de waardigheid en zorg voor mensen. »
Svitlana Dukhovych – Vaticaanstad
De Russische invasie van Oekraïne begon op 24 februari 2022, midden in de winter. Hoewel relatief mild, bleek de kou vanaf het begin een ernstige uitdaging voor zowel burgers als soldaten. Niemand was voorbereid en alles ontbrak, van de meest elementaire middelen tot minimale beveiliging.
Ondanks de moeilijkheden vonden de Oekraïners echter de kracht om weerstand te bieden dankzij hun vermogen tot zelforganisatie en het creëren van kleine ruimtes van licht en menselijke warmte waar het onmogelijk leek ze te vinden, op de donkerste momenten en op de koudste plaatsen. Door deze gebaren van solidariteit en wederzijdse zorg blijft het leven bloeien, zelfs midden in de oorlog.
De oorsprong van het initiatief
Kseniia Samoilych, een jonge vrouw uit Dnipro, de hoofdstad van de oostelijke regio van Oekraïne, vertelt over de ervaring van Naaibedrijfeen vrijwilligersinitiatief dat meer dan 300.000 aangepaste kledingstukken heeft gemaakt voor burgers en gewonde soldaten die in meer dan 90 gezondheidscentra in het land zijn opgenomen, en dat meer dan 800 vrijwilligers over de hele wereld heeft samengebracht.
“We zijn op 28 februari 2022 samen met Maryna Palchenko – zegt Kseniia – met dit project begonnen, naar aanleiding van een oproep op Instagram: er waren mensen nodig die bivakmutsen konden naaien voor de jongeren van de Territoriale Defensie. Sommige computerwetenschappers uit Dnipro boden een ruimte en het geld aan om de stof te kopen; « We brachten onze naaimachines mee en betrokken andere vrouwen van de naaicursus die we met Maryna deelden. »
De producten van het «Naaibedrijf»
Aanwezigheid in steden over de hele wereld
Dankzij een goede werkorganisatie slaagde de groep erin om tot 495 bivakmutsen per dag te produceren, een resultaat dat vóór de oorlog ondenkbaar was. Later begonnen er bestellingen voor thermische kleding binnen te komen, ondanks de moeilijkheid om aan materialen te komen: veel winkels waren gesloten en er was een gebrek aan geschikte stoffen. Toen het geld op was, vroegen Kseniia en haar collega’s via sociale media om steun.
Ambachtslieden uit verschillende regio’s van Oekraïne, vaak gedwongen hun steden te ontvluchten, spraken hun wens uit om samen te werken. Zo begon de groep geld in te zamelen, stoffen in grote hoeveelheden in te kopen en naaigerei naar vrijwilligers in het hele land te sturen. Dankzij patronen en instructies die online worden gedeeld, kunnen de Naaibedrijf stak de over grenzen Oekraïens en heeft tegenwoordig 25 kantoren in verschillende steden van Oekraïne en in landen als Canada, Zwitserland, Montenegro, Engeland, Polen, Tsjechië en Duitsland.
adaptieve kleding
De adaptieve kledingstukken gemaakt door de Naaibedrijf Ze zijn bedoeld voor zowel gewonde soldaten als burgers die getroffen zijn door de bombardementen, en worden geheel gratis verstrekt. Een van de meest recente gevallen is dat van Yevheniya, een vrouw uit Odessa die ernstige brandwonden opliep tijdens een aanval op 30 december. “We sturen hem aangepaste kleding. Nu ligt ze in het ziekenhuis in Lviv en ondergaat ze een behandeling, en dit zijn de enige kleding die ze op dit moment kan dragen”, legt de vrijwilliger uit.
De vrijwilligers van het «Naaibedrijf»
Het verzoek om ondersteuning
Momenteel werkt de groep samen met meer dan honderd ziekenhuizen, klinieken en stabilisatiecentra, waaraan zij voortdurend warme kleding levert, zowel gewone als adaptieve. De behoeften overtreffen echter ruimschoots de mogelijkheden van de vrijwilligers, vooral tijdens de winter, wanneer de kou intenser is en de gezondheid van soldaten en gewonden in gevaar brengt.
“Voor onze mensen – voegt Kseniia toe – is het belangrijk dat iemand ons, in ieder geval tot mei, kan helpen met fleecebroeken, truien, dekens en sokken. Nu is het erg koud: ‘s nachts bereikten we 15 graden onder nul en zulke temperaturen kan ik me al lang niet meer herinneren. Ik herinner me maart 2022, het was ook erg koud; « Het was waarschijnlijk de koudste lente van mijn leven. »
Moeilijkheden waarmee u te maken krijgt
Kseniia legt uit dat het initiatief volledig vrijwillig is: alle ambachtslieden en coördinatoren werken zonder vergoeding. Het ingezamelde geld wordt uitsluitend gebruikt om stoffen te kopen en de verzendkosten te dekken, in een context die nog verergerd wordt door de voortdurende stroomuitval als gevolg van de bombardementen.
Ondanks het gebrek aan elektriciteit stoppen de vrijwilligers niet met naaien; Ze werken vaak ‘s nachts en passen zich aan de omstandigheden aan: ze gebruiken generatoren en hebben de modellen aangepast om ook als er geen stroom is met de hand te kunnen blijven werken.
Het doel blijft één: gewonde soldaten en burgers warm houden en zelfs het risico op bevriezing voorkomen. Ondanks fysieke en mentale uitputting voelt Kseniia zich diep gemotiveerd door de sterke steun van de gemeenschap en de voortdurende vraag naar thermische en adaptieve kleding.
«Het inspireert mij enorm om te weten dat ik niet de enige ben – bekent ze -, dat er mensen zijn die niet onverschillig zijn. Ongeacht het aantal kledingstukken dat nodig is, er is altijd de mogelijkheid om de materialen te vinden en iemand om ze te naaien, zelfs als we het ook koud hebben, omdat er geen verwarming in onze lokalen is. Daarom hebben we het grootste deel van het werk naar huis verplaatst. « Het motiveert mij om te weten dat we onze medeburgers kunnen steunen, precies wanneer ze dat het meest nodig hebben, nadat ze gewond zijn geraakt. »
Vrijwilligers van het «Naaibedrijf»
Zorgen voor je naaste
De vrijwilligers van de Naaibedrijf Ze zorgen voor elk detail voordat ze de aangepaste kledingstukken naar ziekenhuizen of EHBO-punten sturen: ze wassen ze, drogen ze en verpakken ze. Ze weten hoe moeilijk het is om snel te wassen en drogen zonder elektriciteit.
“Dit laat zien dat we geven om de waardigheid en zorg voor mensen. « We proberen alles te doen alsof het voor onze dierbaren is, voor onze vrienden, alsof het voor onszelf is. »
