Toezicht op antimicrobiële resistentie (AMR) is nodig om de volksgezondheid beter te beschermen, blijkt uit een vandaag gepubliceerde studie van het Europees Milieuagentschap (EMA), waarin prioriteiten worden geïdentificeerd voor het opzetten van EU-breed toezicht op antimicrobiële resistentie in het aquatisch milieu.
Toezicht op antimicrobiële resistentie in oppervlaktewateren is noodzakelijk om de risico’s van overdracht van resistentie op mensen te kunnen beoordelen EER-briefing ‘AAntimicrobiële resistentie in oppervlaktewaterNu AMR in het milieu wordt erkend als een belangrijk onderdeel van het One Health-actieplan van de EU, en met nieuwe EU-regels zoals de herziene richtlijn inzake de behandeling van stedelijk afvalwater die vanaf 2030 monitoring vereist, moeten landen monitoringprogramma’s opzetten voor dit nieuw geïdentificeerde risico in water.
RAM-geheugen in de omgeving
Antibiotica en antibioticaresistente bacteriën komen van nature voor in het milieu, maar de belangrijkste oorzaken zijn afkomstig van het gebruik van antibiotica door mensen en dieren. Lozingen uit de farmaceutische industrie, stedelijk afvalwater en behandeld zuiveringsslib, maar ook kunstmest en landbouwafval kunnen antibioticaresistentie in het milieu verspreiden.
Natuurlijke omgevingen kunnen fungeren als reservoirs van resistente micro-organismen en de ontwikkeling en selectie van antibioticaresistentiegenen bevorderen. De overdracht van deze genen tussen micro-organismen is een natuurlijk proces, hoewel dit volgens het EEA-rapport kan worden bevorderd door menselijke activiteiten en factoren zoals vervuiling en temperatuur.
Uit gegevens blijkt dat antimicrobiële resistentie in het milieu de ontwikkeling en verspreiding van resistentie zou kunnen bevorderen, waardoor de gezondheid van mens en dier in gevaar zou kunnen komen.
Monitoring is essentieel
Het monitoren van AMR in oppervlaktewateren zou een aanvulling vormen op de monitoring die al op andere gebieden wordt uitgevoerd, zoals in de sectoren voeding en diergezondheid. In het EER-informatiedocument worden de aspecten uiteengezet waarmee rekening moet worden gehouden bij het opzetten van robuust toezicht op milieu-AMR op Europees niveau, waaronder duidelijke doelstellingen, geharmoniseerde bemonsteringsmethoden en -protocollen, robuuste kwaliteit- en controleprocedures en een gecentraliseerd gegevensrapportagesysteem. Dit is gebaseerd op de belangrijkste bevindingen van een pilotstudie door een werkgroep van een EMA-netwerk, waaraan deskundigen uit 14 Europese landen deelnamen.
Milieumonitoring kan helpen bij het identificeren van AMR-hotspots; AMR-voortplantings- en transmissievectoren beoordelen; informeren over opkomende trends en genen; monitoren van de effectiviteit van interventies zoals afvalbeheer; en ons begrip van AMR-risico’s versterken.
EU-actie
De EU heeft belangrijke stappen gezet om antimicrobiële resistentie te bestrijden. Dit omvat wat wordt genoemd One Health-aanpak en het bijbehorende actieplan, waarin de rol van robuuste monitoring en controle wordt benadrukt.
De Europese waterwetgeving is ook begonnen tegemoet te komen aan de behoefte aan AMR-monitoring en -rapportage. De herziene richtlijn inzake de behandeling van stedelijk afvalwater stelt bijvoorbeeld de eisen en methodologie vast voor het monitoren van AMR in stedelijk afvalwater. Een voorlopig akkoord voor de herziening van de Kaderrichtlijn Water, de Richtlijn Milieukwaliteitsnormen en de Grondwaterrichtlijn moet de opname van AMR-indicatoren in de monitoringlijsten van oppervlakte- en grondwater mogelijk maken, evenals de ontwikkeling van AMR-monitoringmethoden.
Achtergrond
Antimicrobiële resistentie is volgens de Wereldgezondheidsorganisatie een van de grootste bedreigingen voor de volksgezondheid ter wereld. De gezondheidslast van AMR-infecties is vergelijkbaar met die van belangrijke ziekten zoals HIV en malaria en is potentieel veel groter. Antimicrobiële resistentie leidt tot infecties die moeilijker te behandelen zijn, wat leidt tot langdurige ziekten, hogere medische kosten en een hogere sterfte. Prognoses voorspellen tot 2050 wereldwijd 1,9 miljoen sterfgevallen als gevolg van AMR en 8,2 miljoen daarmee samenhangende sterfgevallen. Jaarlijks sterven ruim 35.000 mensen aan antibioticaresistente infecties in de EU, IJsland en Noorwegen, een aantal dat de afgelopen jaren is toegenomen, volgens het Europees Centrum voor Ziektebestrijding (ECDC).
De belangrijkste factoren die verantwoordelijk zijn voor AMR zijn het overmatig voorschrijven en het ongepaste gebruik van antibiotica in de gezondheidszorg en veterinaire omgevingen. Na verloop van tijd ontwikkelen micro-organismen resistentie tegen antimicrobiële verbindingen. Lozingen uit ziekenhuizen en afvalwaterzuiveringsinstallaties kunnen ook antibioticaresistente bacteriën (ARB’s) en/of antibioticaresistentiegenen (ARG’s) in het milieu verspreiden. Het milieu wordt daarom steeds meer erkend als een belangrijk reservoir van AMR, dat mogelijk een sleutelrol speelt in de verspreiding van AMR.
Deze EMA-briefing is gebaseerd op de pilotstudie die is uitgevoerd door de Eionet-werkgroep over AMR in oppervlaktewateren, uitgevoerd in 2024 en eerder dit jaar gerapporteerd.
Onze nieuwste persberichten
Oorspronkelijk gepubliceerd in The European Times.
