Het is een donkere stap voor Soedan, de ergste humanitaire crisis ter wereld. Maar met onvoldoende financiering, gebrek aan toegang tot belangrijke regio’s en de intensivering van geweld, zijn dergelijke mijlpalen de donkere standaard geworden.
« » Het is niet hypothetisch. Het is een dreigende ramp« Zei Sheldon Yett, het kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF)) vertegenwoordiger in Soedan.
En het is een ramp die vrouwen en kinderen onnodig treft, van wie velen meerdere keren zijn verplaatst en geen toegang hebben tot de meest basale diensten zoals drinkwater, voedsel en bescherming.
« Elke dag gaat het conflict verder in Soedan, onschuldige levens gaan verloren, de gemeenschappen zijn verscheurd en het trauma blijft generaties achtervolgen, » zei Radhouane Nouicer, de VN aangewezen expert Over de mensenrechten in Soedan.
Emotionele littekenstof
Kinderen in Soedan behoren tot de meest getroffen door de crisis – 3,2 miljoen kinderen jonger dan vijf moeten het volgende jaar aan acute ondervoeding lijden.
Tijdens een recente reis Jebel Aulia, een plaats in de staat Khartoem die extreem riskant is voor hongersnood, was de heer Yett was gruwelijk door wat hij zag.
« » Veel kinderen zijn gereduceerd tot de huid en botten‘Zei de heer Yett.
Deze kinderen bestrijden echter niet alleen ondervoeding – sommigen van hen zijn ook vier of vijf keer verplaatst, en meer dan driekwart van Sudanese kinderen zijn niet opgeleid.
« De emotionele littekenstof is enorm – kinderen weten niet waar ze heen gaan … voelen vaak als buitenlanders in hun eigen land, » zei Yett.
Hij sprak met een moeder tegen Jebel Aulia wiens dochter voor altijd kan worden veranderd door geweld.
« » Sinds het begin van de oorlog is mijn dochter in een staat van stilte gevallen en ik kan haar hart voelen kloppen met angst‘Zei een moeder.
Een gendercrisis
Rond Soedan, terwijl de crisis van spiraalvormige voedselonzekerheid, vrouwen en meisjes het « meest hongerige gezicht van de crisis » zijn, volgens de reddende Nkurunziza, de Verenigde Naties vertegenwoordiger in Soedan.
« Met de omstandigheden nu op drempels dicht bij de hongersnood in verschillende regio’s van het land, is het niet alleen een voedselcrisis, maar ook een noodgeval veroorzaakt door een falen van gevoelige seksactie, » zei Nkurunziza tijdens een dinsdag persconferentie in Genève.
Een recente rapport Bovendien is de seksospecifieke aard van de crisis teruggekeerd naar het huis, onthullend dat huishoudens onder leiding van vrouwen in Soedan drie keer meer kans hebben om ernstige onzekerheid te voelen dan huishoudens onder leiding van mannen.
Dit is vooral verontrustend omdat de dood, verplaatsing of gedwongen verdwijning van mannen meer en meer vrouwen de enige winnaars van het brood hebben achtergelaten. In totaal kan 75% van de huishoudens onder leiding van vrouwen niet voldoen aan de basisbehoeften van de basis.
« » De gegevens zijn ondubbelzinnig: huishoudens met vrouwelijke hoofd glijden dieper in hongersnoodMet minder aanpassingsmechanismen, minder toegang tot inkomsten en obstakels nog systemischer dan vorig jaar ”, zegt het rapport.
Desalniettemin herinnerde de heer Nkurunziza de internationale gemeenschap eraan dat vrouwen niet alleen slachtoffers zijn, maar ook agenten van verandering in crisiskringen.
De organisaties onder leiding van vrouwen zijn in de frontlinie, bieden voedsel in populaire soepen en ondersteunende ontheemden. En toch blijven ze uitgesloten van tal van beslissingsprocessen en blootgesteld aan industriële risico’s.
Een ongewijzigd landschap van mensenrechten
Voedselzekerheid en verplaatsing zijn niet de enige uitdagingen waarmee Sudanezen worden geconfronteerd. De situatie van mensenrechten verslechtert eerder, volgens de heer Nouicer die Sudan bezocht om de belangrijkste overheidsfunctionarissen in juli te ontmoeten.
« Ik blijf serieus bezorgd over het feit dat burgers in Soedan algemene overtredingen en misbruiken blijven ondergaan, met name buitengerechtelijke moorden, seksueel geweld, dwong reizen en willekeurige detentie, » zei hij.
Hij benadrukte specifiek de unieke uitdagingen waarmee vrouwen, kinderen en gehandicapten worden geconfronteerd wanneer ze worden geconfronteerd met beweging en geweld.
« De huidige oorlog heeft civiele levens verwoest en de dagelijkse overleving omgezet in een constante strijd. »
« Onomkeerbare schade »
De heer Yett zei dat hij tijdens zijn laatste reis de beste en de ergste van de mensheid had gezien – de verwoestende impact van geweld en inactiviteit in combinatie met de volledig die vrede en actie zouden kunnen bieden.
« » We staan op het punt van onomkeerbare schade aan een hele generatie kinderenNiet omdat we niet de kennis of hulpmiddelen hebben om ze te redden, maar omdat we niet gezamenlijk slagen om te handelen met de urgentie en op de schaal die deze crisis vereist, « zei hij.
De eerste stap is om toegang te garanderen tot de Sudan -regio’s zoals Zamzam die van de hulp zijn afgesneden. Met het naderende regenseizoen – en sommige routes al onbegaanbaar – wordt het alleen maar moeilijker.
De heer Nouicer benadrukte dat zelfs als er een staakt -het -vuren tussen rivaliserende soldaten in oorlog heeft plaatsgevonden, het niveau van verwoesting en misbruik zo extreem is dat de toekomst meer zal vereisen dan alleen vrede.
“Het pad om te volgen vereist meer dan stoptjes en vredesbesprekingen. Dit vereist een ondersteunde inzet voor gerechtigheid, verantwoordelijkheid en inclusief bestuur. »»
