In zijn laatste World Trade UpdateUitgebracht deze week, Trecta beschrijven Koper als « de nieuwe strategische grondstof » in het hart van de opwindende en snel gedigitaliseerde economie.
Maar met de vraag die tegen 2040 met meer dan 40% zou moeten stijgen, staat de kopervoorraad onder hoge spanning – het vormen van een kritisch knelpunt voor technologieën, variërend van elektrische voertuigen en zonnepanelen tot AI -infrastructuur en intelligente netwerken.
Meer dan metaal
« » Koper is niet langer alleen een handelswaar« Zei Luz María de la Mora, directeur van de UNCTED International Trade Division.
Beoordeeld op zijn hoge geleidbaarheid en duurzaamheid, is koper essentieel voor voedselsystemen en technologieën voor schone energie. Het kruist huizen, auto’s, datacenters en hernieuwbare infrastructuur.
Het ontwikkelen van nieuwe mijnen is echter een langzaam en duur proces dat verantwoordelijk is voor milieurisico’s – vaak tot 25 jaar duren van ontdekking tot de operatie.
Verzamel de geplande vraag tegen 2030 kan $ 250 miljard aan investeringen vereisen en Minstens 80 nieuwe mijnbouwprojecten, volgens schattingen van Cnuctad.
De Democratische Republiek Congo heeft enkele van de grootste koperen reserves ter wereld, maar de meeste mineralen worden geëxporteerd, wat het vermogen van het land beperkt om volledig te profiteren van deze kostbare hulpbron.
Ongelijke geografie, ongelijke inkomsten
Meer dan de helft van de bekende koperen reserves ter wereld is geconcentreerd in slechts vijf landen – Chili, Australië, Peru, de Democratische Republiek Congo en Rusland.
Een groot deel van de productie van waarde vindt echter elders plaats, met name in China, dat nu 60% van de wereldwijde koperen erts importeert en meer dan 45% van het verfijnde koper ter wereld produceert, zegt de VN.
Deze onbalans laat veel ontwikkelingslanden aan de onderkant van de waardeketen vast, niet in staat om volledig te profiteren van hun middelen.
« Koper graven en verzenden is niet genoeg », zegt het rapport.
« » Om op de schaal te gaan, moeten ontwikkelingslanden die rijk zijn aan koper investeren in raffinage, transformatie en productie – Dit betekent het versterken van infrastructuur en vaardigheden, het opzetten van industriële parken, het aanbieden van fiscale prikkels en het nastreven van handelsbeleid dat een grotere waarde van de waarde ondersteunt. »»
Prijs en commerciële barrières
UNCTAD benadrukt ook de uitdaging om prijzen te beklimmen, waarbij verfijnde koperen taken relatief laag zijn – over het algemeen minder dan 2% – maar tot acht procent kunnen bereiken voor afgewerkte producten zoals draden, buizen en leidingen.
Deze commerciële barrières ontmoedigen de investeringen in industrie in grotere waarde en vergrendelen landen in rol als leveranciers van grondstoffen, waarschuwt het rapport.
Om dit te verhelpen, dringt UNCTAD er bij overheden op aan om vergunningen te rationaliseren, commerciële beperkingen te verminderen en regionale waardeketens te ontwikkelen om de ontwikkeling van de industriële schaal te ontwikkelen.
Dronken oplossing
Met nieuwe mijnbouwprojecten waarmee lange deadlines worden geconfronteerd, Recycling komt naar voren als een essentieel onderdeel van de oplossing.
In 2023 vertegenwoordigden secundaire bronnen 4,5 miljoen ton – bijna 20% van de wereldproductie van verfijnd koper. De Verenigde Staten, Duitsland en Japan zijn de beste exporteurs van koperschroot, terwijl China, Canada en de Republiek Korea belangrijke importeurs zijn.
« Voor ontwikkelingslanden kan koperschroot een strategisch actief zijn », merkt de UNCTAD op.
« Investeren in recycling- en verwerkingscapaciteit kan importafhankelijkheid verminderen, de toegevoegde waarde ondersteunen en een meer circulaire en duurzame economie bevorderen. »
Testcase voor kritieke materialen
Koper, trecta gezegdis een waarschijnlijke « testcase » voor de manier waarop wereldwijde handelssystemen de toename van de vraag naar kritieke materialen beheren in de context van toenemende druk.
« De leeftijd van het koper is gearriveerd … maar zonder de gecoördineerde commerciële en industriële strategieën blijft het aanbod onder druk en zullen veel ontwikkelingslanden waarschijnlijk falen », concludeert het rapport.