Voorbij de VN beïnvloedt het op veel manieren het dagelijkse leven van mensen. Het helpt conflicten te verminderen, onze economieën te laten groeien en stelt ons in staat om veilig over de hele wereld te reizen. Het is ook cruciaal om grote wereldwijde problemen aan te pakken, zoals klimaatverandering en niet -gereguleerde kunstmatige intelligentie.
Wat betekent het echt « multilateraal »?
Oorspronkelijk was « multilateraal » een geometrieterm die « vele kanten » betekende.
Beschrijf nu de internationale politiek en diplomatie, waar veel landen met verschillende gezichtspunten en doelstellingen samenwerken.
Het systeem van de Verenigde Naties is het belangrijkste multilaterale forum waar landen samenkomen om wereldwijde problemen op te lossen. Ze zingen conferenties, toppen en vergaderingen om belangrijke onderwerpen aan te pakken.
De wereld sluit zich aan bij de problemen van het bespreken van de Algemene Vergadering van de VN in New York.
Samenwerking, toewijding en coördinatie
In internationale zaken werken landen samen (samenwerking), maken ze overeenkomsten (commitment) en organiseren ze hun inspanningen (coördinatie) om problemen op te lossen die een enkel land niet kon aan.
Deze drie « CS » helpen vertrouwen te genereren en om geschillen vreedzaam op te lossen.
De moderne wereld mogelijk maken
Stel je voor dat elk land zijn eigen systeem zal ontwikkelen voor telefoongesprekken, luchtvaartmaatschappijen, verzendingen of e -mail die landelijk zijn ontwikkeld en niet met anderen zal coördineren. Wereldwijde reizen, communicatie en handel zou een ramp zijn. Dankzij multilateralisme hebben we internationale systemen die deze dingen mogelijk maken.
Het feit dat we wereldwijde normen hebben voor een verscheidenheid van onze dagelijkse activiteiten, van gezondheid tot postsystemen en reizen, is gereduceerd tot multilateralisme, en het creëren van een reeks multilaterale organisaties, waarvan vele zijn gevestigd in de Century XIX, en nu Ze zijn onderdeel geworden van het VN -systeem.
Twee multilaterale organisaties die vóór de VN zijn, zijn:
International Telecommunications Union (ITU): Het begon in 1865 om telegraafnetwerken te standaardiseren. Nu helpt het bij het bestuur voor radiofrequenties, satellieten en internet.
International Labour Organisation (ILO): Opgericht in 1919 om de rechten van werknemers te bevorderen, fatsoenlijke werkgelegenheidskansen te bevorderen, de sociale bescherming te verbeteren en de dialoog over banen met betrekking tot werk te versterken.
Multilateralisme maakt internationale coördinatie tussen de sectoren mogelijk, inclusief communicatie.
Maak een multilateraal beleid
Sinds 1945 hebben de VN landen geholpen samen te werken en belangrijke overeenkomsten te maken.
De centrale arm van het beleid van de organisatie is de Algemene Vergadering, een uniek forum voor multilaterale discussies over internationale kwesties.
Elk van de 193 lidstaten van de Verenigde Naties heeft dezelfde stemming, ongeacht de omvang van zijn economie, bevolking of militaire macht: de stem van Monaco heeft hetzelfde gewicht als die van China.
VN -prestaties
Een ander kenmerk van multilateralisme is de oprichting van normen. De Algemene Vergadering heeft deze normatieve rol en heeft veel internationale wetten en verdragen gecreëerd over ontwapening, mensenrechten en milieubescherming.
Een van de grootste prestaties is het schrijven en aannemen van de innovatieve universele verklaring van mensenrechten die de weg heeft overvallen voor een integraal orgaan van de mensenrechtenwetgeving.
Geschreven door vertegenwoordigers met verschillende juridische en culturele oorsprong van alle regio’s van de wereld, werd het uitgeroepen door de Algemene Vergadering in 1948.
Voor het eerst werden de fundamentele mensenrechten om universeel beschermd te worden voorgesteld en heeft de grondwetten geïnspireerd van vele nieuwe onafhankelijke staten en nieuwe democratieën.
Jonge kinderen lazen de universele verklaring van mensenrechten in een terras van recreatie. (Archief)
De Koude Oorlog
Tijdens de Koude Oorlog (het einde van de jaren 1940 tot het begin van de jaren negentig) speelden de VN een sleutelrol bij het handhaven van vrede en wapenbeheersing.
Ondanks de dreiging van nucleaire oorlog werd een Derde Wereldoorlog gedeeltelijk vermeden omdat de VN een platform voor discussie en besluitvorming bood.
De VN vandaag
Ongeveer 80 jaar later blijft de Verenigde Naties de belangrijkste multilaterale organisatie van de wereld, het harmoniseren en coördineren van internationale actie op gebieden variërend van het behoud van vrede tot economische ontwikkeling en handel.
Miljoenen levens zijn gered dankzij de humanitaire hulp die wordt geboden en gecoördineerd door de Verenigde Naties, waardoor voedsel, gezondheid en toevluchtsoord worden gebracht naar conflict- en rampengebieden.
Het multilaterale kader is buiten landen uitgebreid met onder meer vertegenwoordigers van het maatschappelijk middenveld, jongeren en bedrijven.
VN -personeel ondersteunt een vaccinatiecampagne tegen polyomyelitis in Gaza.
Wat volgt?
De lidstaten hebben vaak moeite om met de huidige wereldwijde bedreigingen en uitdagingen om te gaan, van verwoestende burgeroorlogen en kruisborderconflicten tot de groeiende economische ongelijkheid tussen en binnen landen, en existentiële bedreigingen van niet -gereguleerde kunstmatige intelligentie en klimaatverandering.
Om ervoor te zorgen dat de VN voldoende blijft, aangezien de woede van de wereld voor heden en heden en aanwezig en aanwezig is. Toekomstige generaties.
Beleidshervormingen op gebieden van het handhaven van vrede tot internationale financiële architectuur, opleiding en participatie van jongeren in beleidsformulering waren ingekapseld in onze gemeenschappelijke agenda, die aanbevelingen voor een verbeterde VN behandelden die op zijn beurt het historische pact voor de toekomst voedden, dat was overgenomen door wereldleiders. op de top voor de toekomstige bijeenkomst in de Verenigde Naties in New York in september 2024.
Roep tot de actie van de VN -chef
In zijn eerste jaar als secretaris -generaal zei António Guterres dat wetten en conventies niet genoeg zijn.
Hij drong erop aan: « We hebben een sterkere toewijding nodig voor een bestelling op basis van regels, met de Verenigde Naties in het centrum, met de verschillende instellingen en verdragen die de brief leven. »
Hij vroeg om netwerk multilateralisme, met andere internationale en regionale organisaties, en een inclusief multilateralisme dat de tests en bedreigingen van vandaag en morgen zou weerstaan.
